مناظره

تو میگویی : آن غیر ممکن است.

خدا میگید : همه چیز ممکن است.   

تو : من خسته ام.

خدا : من به تو آرامش و راحتی دادم.

تو : هیچ کس مراواقعا دوست ندارد.

خدا : من تو را دوست دارم.

تو : من نمیتوانم ادامه دم.

خدا : مرهمت و توفیق  من کافی است.

تو : همه چیز برای من مبهم است.

خدا : من تو را هدایت خواهم کرد.

تو : من نمیتوتنم آن کار را کنم.

خدا : تو همه کار میتوانی بکنی.

تو : من توانایی اش را ندارم.

خدا : من توانا هستم.

تو : اون ارزشی نداره.

خد ا: ارزشمند خواهد شد.

تو : من نمیتونم خودم را ببخشم.

خدا : من تو را خواهم بخشید.

تو : من نمیتونم خودم را اداره کنم.

خدا : من همه نیازهای تو را برآورده خواهم کرد

تو : من میترسم.

خد ا: من در روح تو ترس قرار ندادم.

تو : من همیشه نگران و ناکام هستم.

خدا : به من توکل کن.

تو : من به اندازه ی کافی اعتقاد ندارم.

خدا : من به هر کس اعتقاد و ایمان داده ام.

تو : من به اندازه ی یکافی باهوش نیستم.

خد ا: من به تو عقل داده ام.

تو : من احساس تنهایی میکنم.

خدا : من همیشه با تو هستم.